Op zoek naar een designer

01 · AI kan veel, maar een klankschaal vraagt om een mens

Bij co-Founded by AI testen we een simpele vraag met grote gevolgen: kun je een productbedrijf bouwen waarbij AI bijna al het uitvoerende werk doet? Ons doel is helder. Een fysiek product, geen medewerkers, maximaal vier uur per oprichter per week en €200.000 omzet in het eerste jaar. Jurriën en ik geven richting, beoordelen en hakken knopen door. AI doet de rest, althans: dat was het plan.

De afgelopen weken werkten we aan The Dual, later minagi genoemd. Een premium focus-timer volledig mechanisch, met mooie materialen en een klankschaal als opvallend element. Denk aan walnoot, messing en leer. Geen plastic gadget dat piept. Een object dat je graag op je bureau, eettafel of nachtkastje zet. Een product dat een mix is van een productiviteitstool, een ritueel en designobject.

AI pakt de eerste stappen indrukwekkend op. Marktonderzoek, conceptkeuzes, positionering, doelgroepen, prijsrichting, concurrentieanalyse: binnen korte tijd ligt er meer materiaal dan een gemiddeld productteam in een week kan opleveren.

Juist bij dit onderdeel: “design for manufacturing” raken we aan een grens van AI. Niet de grens van denken, schrijven of onderzoeken. Die lat ligt inmiddels hoog. De grens zit in tastbaarheid. In materiaalgevoel. In de vraag hoe hard een hamer een klankschaal raakt zonder goedkoop te klinken. In de millimeter tussen elegant en gammel. In het begrijpen van 3D.

Beeld: prototypetekening gefabriceerd door Claude

Hier ligt het inzicht van deze fase: AI komt ver met taal, analyse en productlogica, maar struikelt zodra een goed idee een fysiek object moet worden. We vroegen om een duidelijke ontwerprichting met renders, zijaanzichten, CMF-specificaties, een sterk werkingsmechanisme, selectie van het timer-uurwerk, een ontwerp voor de klankschaal en striker, plus STEP- en native CAD-bestanden. Op papier klonk het overtuigend. In de praktijk blijft het hangen in mooie omschrijvingen en slimme suggesties, zonder de ruimtelijke precisie die een fabrikant nodig heeft. De behuizing, techniek, materialen en beweging grijpen onvoldoende in elkaar. Dat is geen kleine hapering, maar een belangrijke constatering. De huidige AI-modellen zijn sterk in taal en patronen, maar nog niet in fysieke maakbaarheid, toleranties, montagevolgorde en driedimensionale inlevingsvermogen.

Beeld: Van language models naar world models

Precies hier ligt de belofte van “world models”: AI-systemen die de fysieke wereld niet alleen beschrijven, maar begrijpen. En hier zit ook een kans voor partijen als General Intuition, die werken aan die ruimtelijke, bijna menselijke productintuïtie. Voor ons experiment is dit goud waard: productontwerp vraagt nog menselijke regie, technische scherpte en gespecialiseerde ontwerpkennis. Tot die tijd blijft AI een briljante sparringpartner, maar geen industrieel ontwerper van een fysiek product, de minagi.

Beeld: Opdrachtomschrijvimnhg voor het ontwerp van de minagi

02 · Report 1

Als AI nog niet zelf kan ontwerpen, dan vragen we AI maar om een industrieel ontwerper te vinden die de minagi kan uitwerken. Denk aan het ontwerp, engineering, DFM (design for manufacturing) en de productiebestanden. Van mooi AI-ontwerp naar een maakbaar product. Dat vraagt nog om menselijke tussenkomst. Ambacht, creativiteit en kennis van materialen en techniek. Het resultaat van de zoektocht ziet er professioneel uit: een rapport van twaalf pagina’s, een RFP-klare opdrachtomschrijving en tien ontwerpstudio’s in drie prijsklassen.

Bij nadere bestudering blijkt: dit gaat behoorlijk mis.

AI heeft keurig gedacht als een consultant met onbeperkt budget. Namen als LAYER, fuseproject, Bould, Blond, Morrama en Industrial Facility komen langs. Prachtige bureaus. Sterke trackrecords. Relevant werk. Alleen niet voor ons. De kosteninschatting loopt van €50.000 tot ver boven de €150.000! Voor een experiment waarin wij denken aan €5.000 tot €10.000 voor ontwerpkosten voelt dat alsof je een fiets zoekt en AI met de Bentley terugkomt.

Beeld: De longlist met prachtige namen van ontwerpbureaus - maar niet voor ons

03 · Product aanpassen?

Dat klinkt als een foutje, en dat is het ook. Tegelijk zit de echte fout natuurlijk bij ons. We hebben geen budget meegegeven. AI optimaliseert op kwaliteit, reputatie en volledigheid. Niet op haalbaarheid. Dat is precies wat organisaties nu meemaken. Ze vragen AI om een oplossing, krijgen een indrukwekkend antwoord en ontdekken daarna dat de context ontbreekt. AI denkt snel, maar niet automatisch zuinig, praktisch of ondernemend.

De tweede ronde levert een beter inzicht op. We hoeven geen slimme wekker met e-ink, accu, USB-C, printplaat en firmware te bouwen. Dat trekt het product direct richting elektronicaontwikkeling. Duur, traag en risicovol. Het onderscheidende deel van de minagi, zit juist in het mechanische karakter: een opwindbare focus-timer die aan het einde een messing klankschaal aanslaat. Bewezen techniek, mooi ritueel, lagere complexiteit.

Daarmee verandert de opdracht. Niet langer: ontwerp een volledig elektronisch consumentenproduct. Wel: ontwerp een premium mechanische focus-timer rond bestaande techniek, met een werkend “striker-mechanisme” voor de klankschaal. Dat vraagt geen wereldstudio. Dat vraagt een freelance industrieel ontwerper, aangevuld met een maker, mechaniekfanaat of horlogeachtige knutselaar die met hamertjes, aanslag, resonantie en materiaal begrijpt en kan testen.

• Takeaway 1: geef AI altijd budget, tijd, doelgroep en kwaliteitslat mee voordat je om advies vraagt.

• Takeaway 2: verklein de scope tot het onderscheidende element dat waarde creëert.

• Takeaway 3: gebruik AI voor onderzoek en briefing, maar haal vakmensen binnen waar materiaal, mechanica en ervaring tellen.

• Takeaway 4: behandel elke AI-output als eerste concept, niet als besluit.